Operacje otwartego rynku. Tak nazywają się transakcje dokonywane między bankiem centralnym a bankami komercyjnymi. Sprowadzają się one do sprzedaży lub kupna papierów wartościowych bądź dewiz, a także emitowania własnych papierów dłużnych (głównie obligacji) banku centralnego.
Celem prowadzenia operacji otwartego rynku jest równoważenie popytu i podaży środków przechowywanych przez banki komercyjne w banku centralnym. Dzięki temu może on wpływać na wysokość krótkoterminowych stóp procentowych funkcjonujących na rynku międzybankowym. Prowadzone obecnie przez Narodowy Bank Polski operacje otwartego rynku polegają głównie na cyklicznym emitowaniu własnych papierów dłużnych (14-dniowych bonów pieniężnych). Ich minimalna rentowność zwykle odpowiada wysokości stopy referencyjnej określonej przez Radę Polityki Pieniężnej.
Banki posiadające finansowe nadwyżki chętnie kupują te bony; w przeciwnym razie musiałby wolne środki próbować ulokować gdzieś indziej na prawdopodobnie gorszych warunkach niż oferta banku centralnego. Podaż swobodnego kapitału w całym systemie finansowym przewyższa bowiem popyt na niego. Oferta bonów pieniężnych banku centralnego sprawia, że takie „nadmiarowe” środki w systemie bankowym mogą nieustannie pracować, przynosząc zysk.